Dahil...

1. Kumakain pa rin ako ng Ligo, daing na pusit, itlog na pula, sinigang at otap dito sa Australia.
2. Pagbukas mo ng aming pantry, (lintek, may pa-pantry-pantry pa akong nalalaman ngayon, ah..hehe)  bubulagain ka ng Mama Sita’s Sinigang Mix, Adobo Marinade, Barbecue Marinade, Barrio Fiesta Sweet/ Spicy alamang, UFC Tamis-Anghang Ketchup, Datu Puti, Rufina Patis, Marca Piña Soy Sauce, etc. Tanong ni Labiduds, (ang husband kong Aussie) kung balak ko raw magtayo ng Pinoy supermarket sa bahay. Hahaha…
3. Nakikinig pa rin ako ng OPM habang nagda-drive…APO(sipsep!), Parokya ni Edgar, Manila sound, remake ng APO hits (sipsep talaga) at alam mong naho-homesick na talaga ang lola kapag isinalang na rin sina Tita Shawie, Tito, Vic & Joey at would you believe, si Yoyoy Villame…mwahaha. Pero ang “Bebot” ba ng Black-eyed Peas ay OPM? Ito ang current favourite ni Labiduds sa kanya namang kotse.

Sa bahay naman, pag Sabado ay pumapailanlang sa ere ang San Miguel Philharmonic, Hotdog Samba, some old Filipino hits rendered in guitar at si Ryan Cayabyab. Current flavour of the month ay yung CD ni Jose Mari Chan entitled “Strictly Commercial”, a collection of commercial jingles he wrote over the years. Ito ang huli kong find nang huli akong umuwi. Nostalgic! Kasi parang bukas ang TV namin nung bagets pa ang lola. Sample?

      “ Long after your phone call has faded away

         Long after your warm hello has strayed

         I can’t forget the memories that you sent my way…

         Cause no one throws a Hallmark card away

         Cause no one throws away memories.”

O, devah? Personal peyborit ko yan nung teenager pa akesh. Kahit walang nagpapadala ng Hallmark card sa akin…hehe.

4. Binibili ko ang bawat librong matalisod ko dine na written by a Pinoy author. So far, I’ve found five including a coffee table book on People Power, Cory Aquino’s biography, a memoir about growing up during World War II written by a Filipina based in Sydney.

5.Bumili ako ng kopya ng Noli Me Tangere at El Filibusterismo. Balak kong basahin uli isang araw para hindi ako maging malansang isda. Teka, pero yung bagong English translation yung nabili ko, eh.

6. Kapag ginugulat ako o inaasar ni Labiduds, “’Tang ina ka!” ang lumalabas sa bibig ko. Pero sa kanyang pandinig ay “dung in a car” daw ang sinabi ko. Hale-er? Sabagay, mas mabait pakinggan yun..

7. “Aray” pa rin ang aking expression for pain at hindi “ouch”. Pag masakit na masakit ay "aray-aray-aray!"

Looking at this impromptu list, tipong recreating the taste, rhythm and sound of home ang drama, ano?